Thursday, March 07, 2002
آقا عجب گیری کردیم! اومدیم یک کاری کردیم گفتیم بیاییم! «یکی بگه من چند نفرم آخه!» ویندوز اکس.پی نصب کردم بعد چی شد؟هیچی کارت صدای عزیزو نازنینم رو نشناخت و من که دیگه گلوم پیش این ویندوز نازنین گیر کرده بود نتونستم پلکش کنم و مبلغ ناچیز 13 هزار تومان وجه رایج مملکت رو پرداختم و یک کارت دوزاری ویبرا128 خریدم
آخه این انصاف بیل! آخه بیل مگه تو بچه نداری «منظور بیل گیتس» حالا منتظرم یه جوون مردی بیاد و این کارت صدای آمپلی فایر دار رو از من بخره ای خواننده جان
کارتش خوبه خیر ببینی! میخوای بزن رو این ایمیل کنه که من میخوام!
دیگه اینکه میگن «ما واسه دوستان خرج میکنیم» خیلی غلطه واقعا غلطه ،اصلش این بوده «ما واسه دوستی خرج میکنیم» یعنی چی یعنی بابام جان دوستمی دستت تو اون جیبت بره میمیری؟ نمیمیری! بد میگم تا حالا شده مفتی دوست داشته باشید من نمیودونم مفتی هم میشه دوست نگه داشت یا نه شما بگین میشه؟دیگه اینکه در این تهران سراسر دود هیچ صحنه ای کمدی تر ازدیدن سیگار کشیدن یه بابای دیگه ای نیست امروز واسه خریدن کارت صدا رفته بودم پاساژ پایتخت دمِ در و تو خیابون بغله جاییکه کلی اوتوبوس داره هل هل میکنه دودیِ که به ریه های عزیز من و شما میره یه عده با چه فیگوری انگار که همفری بوگارتی کسی باشه داره پک میزنه و به اصطلاح حال میکنه این دیگه احمقانه ترین خنده داریه که میشه دید
یه موضوع دیگه که میخوام بنویسم راستی آدم با رایانه تو اینترنت مینویسه؟ به هر حال داشتم در مورد ریا و دوروییه ذاتی!!! ایرانیها میگفتم که من هنوز نفهمیدم به چی در وبلاگ
نویسی مربوط میشه؟ البته در زندگی معمول که دیگه نمونه ولضحش همین تعارفهای صدتا یه غازِ که همه روزی صد بار واسه هم میمیرم و قربونی میشیم و اونم قربانی شدن با رضایتی 100% بیشتر از اسماعیل در برابر خداوند البته به موقعش «کی میره این همه راه رو ما یه چیزی گفتیم شما چرا جدی میگیری؟»آره دیگه مرض داریم تعارف کنیم یه چیز بگم؟ وقتی بحث از این حرفها میشه همه میگن ای دیگه آره دیگه ما ایرانیها اینطوریم و والسلام! اما وقتی بگی بحث بر سر آزادی آقا ده دفعه میرن میدان آزادی پابرهنه و بر میگردن اما بحث رو ول نمیکنن حالا چرا؟ میگم
مرض؟ تعارف ریا آمیز
درمان ؟ ساده است تعارف نکنیم اونم بیخود
پیشگیری؟ توقع بیربطی که رفتیم در خونه هر کی از دوست و آشنا بخوایم مارو دعوت کنن تو مثلا البته یعنی تعارف الکی نطلبیم
این حالا یکی از مصادیق این دورویی بعدا شاید بیشتر یادم اومد اگه سما بیشتر میدونین بنویسین برام

آخه این انصاف بیل! آخه بیل مگه تو بچه نداری «منظور بیل گیتس» حالا منتظرم یه جوون مردی بیاد و این کارت صدای آمپلی فایر دار رو از من بخره ای خواننده جان
کارتش خوبه خیر ببینی! میخوای بزن رو این ایمیل کنه که من میخوام!
دیگه اینکه میگن «ما واسه دوستان خرج میکنیم» خیلی غلطه واقعا غلطه ،اصلش این بوده «ما واسه دوستی خرج میکنیم» یعنی چی یعنی بابام جان دوستمی دستت تو اون جیبت بره میمیری؟ نمیمیری! بد میگم تا حالا شده مفتی دوست داشته باشید من نمیودونم مفتی هم میشه دوست نگه داشت یا نه شما بگین میشه؟دیگه اینکه در این تهران سراسر دود هیچ صحنه ای کمدی تر ازدیدن سیگار کشیدن یه بابای دیگه ای نیست امروز واسه خریدن کارت صدا رفته بودم پاساژ پایتخت دمِ در و تو خیابون بغله جاییکه کلی اوتوبوس داره هل هل میکنه دودیِ که به ریه های عزیز من و شما میره یه عده با چه فیگوری انگار که همفری بوگارتی کسی باشه داره پک میزنه و به اصطلاح حال میکنه این دیگه احمقانه ترین خنده داریه که میشه دید
یه موضوع دیگه که میخوام بنویسم راستی آدم با رایانه تو اینترنت مینویسه؟ به هر حال داشتم در مورد ریا و دوروییه ذاتی!!! ایرانیها میگفتم که من هنوز نفهمیدم به چی در وبلاگ
نویسی مربوط میشه؟ البته در زندگی معمول که دیگه نمونه ولضحش همین تعارفهای صدتا یه غازِ که همه روزی صد بار واسه هم میمیرم و قربونی میشیم و اونم قربانی شدن با رضایتی 100% بیشتر از اسماعیل در برابر خداوند البته به موقعش «کی میره این همه راه رو ما یه چیزی گفتیم شما چرا جدی میگیری؟»آره دیگه مرض داریم تعارف کنیم یه چیز بگم؟ وقتی بحث از این حرفها میشه همه میگن ای دیگه آره دیگه ما ایرانیها اینطوریم و والسلام! اما وقتی بگی بحث بر سر آزادی آقا ده دفعه میرن میدان آزادی پابرهنه و بر میگردن اما بحث رو ول نمیکنن حالا چرا؟ میگم
مرض؟ تعارف ریا آمیز
درمان ؟ ساده است تعارف نکنیم اونم بیخود
پیشگیری؟ توقع بیربطی که رفتیم در خونه هر کی از دوست و آشنا بخوایم مارو دعوت کنن تو مثلا البته یعنی تعارف الکی نطلبیم
این حالا یکی از مصادیق این دورویی بعدا شاید بیشتر یادم اومد اگه سما بیشتر میدونین بنویسین برام