Wednesday, March 20, 2002

دو اپيزود در فلسفه و سياست
در راستاي اينكه ما در همين مملكت زندگي مي‎كنيم بديهي است كه در بسياري از موارد ما بايد چيزهايي را ثابت كنيم كه به نظر مي‎رسد نبايد احتياج به اثبات داشته باشد، منتهي به دليل اينكه هميشه در ايران هرچيزي، چيز ديگري است ما دائماً در حال اثبات بديهيات اوليه هستيم. به برخي از چيزهايي كه در طول تاريخ و عرض جغرافيا (جز ايران عزيز كنوني‏مان) بديهي بوده است اشاره مي‎كنيم:

اپيزود اول: در فلسفه و انسان‏شناخت
1) آدم نبايد كاري را كه قطعاً به ضررش هست انجام دهد.
2) آدم براي اينكه پيشرفت بكند بايد جلو برود نه عقب.
3) آدم براي گفتگو كردن با ديگران بايد با آنها حرف بزند.
4) آدم بايد براي اينكه به هدفش برسد كاري بكند.
5) آدم نبايد چيزي را كه هيچكس باور نمي‏كند بگويد.
6) آدم وقتي دعوا مي‏كند بايد تلاش كند تا برنده شود.
7) آدم‎هاي باهوش براي انجام دادن كاري كه به هوش مربوط هست نسبت به آدم‏هاي احمق اولويت دارند.
8) يك چيز بزرگ از يك چيز كوچك بزرگ‏تر است.
9) آدم نبايد قانوني را وضع كند كه يقين دارد قابل اجرا نيست.
10) آدم بايد تلاش كند خودش را حفظ كند، نه اينكه خودش را نابود كند.
11) آدم بايد براي اينكه حقش را بگيرد، حقش را بگيرد، نه اينكه در مورد گرفتن حقش حرف بزند.
12) آدم بايد قبل از انجام دادن يك كار كمي در مورد آن فكر كند.

اپيزود دوم: در سياست و جهان‏شناخت
1) آدم براي مبارزه كردن با آمريكا بايد به آمريكا لطمه بزند، نه به خودش.
2) در سياست خارجي آدم بايد منافع خودش را حفظ كند.
3) يك حكومت بايد تلاش كند تا باقي بماند.
4) هر حكومتي بهتر است دشمنانش را كم كند، نه زياد.
5) آبروي يك حكومت را بهتر است دشمنانش ببرند، نه خودش.
6) سياستي كه انتخاب مي‎كنيم بايد كمي هم فايده داشته باشد.
7) مردم چون زياد هستند بايد به آنها احترام گذاشت.
8) حكومت بايد با دشمنانش دعوا كند، نه با خودش.
از نبوی آنلاین

Comments: Post a Comment



<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?