کمانگیر

از بدترین اخلاقی که من تا حالا با اون مواجه شده ام موضع مقاومت سر سختانه در برابر یادگیری چیزهای جدیدِ. چند وقت پیش کسی که ادعای "هکر" بودن میکرد (چیزی که تازه گیها مد شده) از سر یه موضوعی به اشتباه توضیح میداد هر چی من میگفتم عزیز من اینطور هست اما اون چیزی که منم میگم درسته انگار که دارم یه دیوار میگم! آخر عصبانی شدم با لحنی بد که من هیچ وقت استفاده نمیکنم کلی لیچار بارش کردم! بعد گفت :"اصلا تو جی میگی بگو بشنوم"!!!! منم گفتم بعد که فهمید گفت :"حالا پس چرا ما سروکله همدیگرو میشکنیم!" ....چه عرض کنم!
از دیگه خواص ما ایرانیها همین نصیحت نپذیری ماست اگر کسی بخواد راه درست رو نشون بده چنان مقاومتی میبینه که خودشم شک میکنه نکنه اونه که غلط میگه!
در نتیجه من آخرین راه نصیحت کردن رو که از جامعه و تا کنون استخراج شده رو اعلام میکنم:

1. یک بار میگی البته فقط به خودش
2. میبینی که انگار نشنیده دوباره فقط به خودش میگی (یه کمکی ناراحت میشی)
3. در جمع آروم به خودش میگی(در حالی که ناراحتی) اما بازم انگار نه انگار
4. اینبار در حالی که سرخ شدی و داری منفجر میشی داد و بیداد میکنی و هر چی به دهنت میرسه به طرف میگی در این مرحله طرف دیگه مقاومت نمیکنه و در حالیکه شخصیتش شده ایندقدر -> . دستتو میگیره میبرت یه جای خلوت میگه بابا چرا داد میزنی آروم به خودم بگو خب در این مرحله میبینی خب عجب حرف حقی میزنه! پس آروم به خودش میگی و اونم میفهمه !

نتیجه چی بود؟ هیچی نتیجه اینه که دیگران اصلا "نمیخوان" که حرف شما رو بفهمن نه اینکه نمیفهمن یا نمیشنون "نمیخواهند"
راه حل چیه؟ شما باید تا میتونید توجه طرف رو به موضوع جلب کنید
روشها:
• قضیه رو یه کم "بودار" جلوه بدید!
• در موردش آروم با یکی دیگه صحبت کنید البته جلو روی طرف!
البته روش انتخابی به موضوع و طرف بستگی داره
شما باید مطمئن باشید که طرف گوش میکنه
دقت کنید که طرف قدرت درک مطلب مورد نظر شما رو داره یا نه با منتفی شدن این مورد سر شما کاملا به سنگ برخورد کرده!