Tuesday, December 17, 2002
آقايان بگذاريد حرف بزنند
پس از خواندن مطلبي مبني بر قطع کردن دسترسي به 4 سايت به ميزباني فراكارانت ( كاراهوست) به دست خود ميزبان به دليل نا مناسب خواندن مطالب منتشر شده در اين 4 سايت به اين فکر رسيدم که :
ببنيند کار به کجا کشيده شده که مديران يک شرکت خدماتي تصميم گيرنده در مورد نوع مطالب منتشر شده در وب سايتها هستند. متاسفانه روند اعمال سکوت در ايران به نقطه بدي رسيده است. غاري را فرض کنيد سرد و تاريک که از سقفش گاه گاه قطرهاي ميچکد صحنه اي که در فيلمهاي مستند بسيار ديدهايد. در سکوت چنين غاري افتادن کوچک ترين قطره بلندترين صداي آنجا محسوب ميشود. در ايران نيز در حال حاضر اوضاع بدين جا رسيده که هر صدايي از هر گوشه اي که بلند شود به سرعت طنين انداز ميشود و در گوش همه ميپيچد. وهمه اينها بدليل سکوت بي معني و بي دليليست که در اين کشور اعمال شده است و در نهايت اثر منفي خود را نشان ميدهد.در حالي که شعارهاي زيادي از جانب خيليها از جلمه اطلاح طلبان داده شد که نگذاريد حرکتها زيرزميني شود بگذاريد همه حرف بزنند اما به نظر ميايد که آقايان در اين مورد تجربه تلخ جيمي کارتر و فضاي باز سياسيش را نميخواهند تکرار کنند غافل از اينکه اينبار از اينطرف پشت بام پرت شده اند.
آيا در کنار يک بندر شلوغ بوده ايد بندري که کشتيها در حال رفت و آمد هستند بوق گوشخراش آنها محيط را پر کرده ماشين آلات بزرگ در حال کار و پر و خالي کردن کشتيها و انبارها هستند در اين بندر صداي دريا به زحمت شنيده ميشود و حتي فراموش شده است!
